نیمهی پر لیوان
با این که خیلی زیاد از وضعیت فرهنگی مملکت شنیدیم و غرغرهای زیادی دربارهی این موضوع تو اینترنت و جمعهای خانوادگی زده میشه ( خود من در این زمینه از سران فتنه محسوب میشم). اما بعضی وقتها چیزهایی میبینم که احساس میکنم این فرهنگ داره تغییر میکنه و جامعه با حرکتی بسیار آهسته داره بهتر میشه.
حتما دیدید که پشت کامیونها شعر مینویسن یا شعار میدن. یکی از چیزهایی هم که خیلیها بهش اعتقاد دارن و زیاد دیده میشه این جملهی منفی » بر چشم بد لعنت» هست. اما امروز پشت یک اتوبوس دیدم که نوشته بود «بر چشم خوب رحمت» ، واقعا روزم عوض شد. خیلی خوشحال شدم ازینکه دیدم به جای لعن کردن داره رحمت می فرسته. یه جور انتقال انرژی مثبت بود. بعد از اون هم وقتی اومدم خونه، دیدم رو دیوار یک خرابهای که مردم کنارش آشغال میریختن، نوشته بود : » خدا پدر و مادرتان را رحمت کند که اینجا آشغال نمیریزید«.
این دوتا جمله روزم رو ساخت.

ؤاقعا؟ اگر چنین باشه، آدم یه ذره امیدوار میشه.
yekgram
نوامبر 17, 2010 در 12:46 ق.ظ.
اره این خیلی خوبه که به جای لعن نفرین ازکلمات وگفته های خوب و بیانی استفاده بشود که بانگاه کردن ویا خوندن انهامطمئنا به طور ناخوداگاه احساس خوب در فرد ایجاد شود.علی الخصوص درحال حاضر که اکثریت قریب به اتفاق مردم ازارامش روحی برخوردار نیستند چون انچه که دررسانه های گروهی صدا سیما ومطبوعات انتشار پیدا میکند جز تنش وزلزله روانی چیزی نیست .حال که نمی توانیم انانرا تغییر بدهیم درنوشتها هایمان – نگاهمان به یکدیگر- نوشته های ماشین ها-دیوارها ثابت کنیم که جنگ روانی انهاراپشیزی نیست.
maryami
نوامبر 17, 2010 در 12:10 ب.ظ.